جدالی فرسایش دهنده و در عین حال…

۴:۱۱ ب.ظ ۰۳/تیر/۱۴۰۱

چندی پیش با استادی کلاس داشتم که فکر می‌کنم از نظر روحیه‌ی بالا و انگیزه‌بخشی می‌تواند یک الگوی درست و حسابی باشد. روحیه‌ای بانشاط و طنز که باعث جلب اطمینان خیلی‌ها به او در حوزۀ کاری‌اش شده است. و بحق هم شده است. کسی‌که جانانه کار می‌کند و نمونۀ یکی از اشخاصی است که به کارش عشق می‌ورزد. قبل‌تر در مقدمۀ یکی از کتاب‌هایش به خاطراتی از زندگی و به نقش مادر در انتخاب مسیر و پیشرفتش اشاره کرده بود (که حتمن به آن موضوع در معرفی کتاب -شاهراه تأثیرگذاری- خواهم پرداخت.) دیروز هم به ترانه‌ای شاد و شنگولانه اشاره کرد که چون ترانۀ همیشگی مادرش هنگام رانندگی است، ناخواسته همان ترانه لقلقۀ زبان خودش هم شده است. همین موضوع عامل شادی و مسرت و خنده در کارگاه شد. اما برای من عامل تأیید چندین باره‌ای برای این عقیده که: «همه‌چیز از مادر شروع می‌شود.» در یک گفتگو با یکی از دوستانِ همان کارگاه وقتی راجع به این موضوع حرف زدیم به شوخی گفتم: «مادر استاد چه ترانه‌هایی گوش می‌دهد و مامان من از صبح تا شب افتاده است پایِ برنامۀ سمت خدا.» دوستم گفت: «مامان من هم همه‌اش دنبال‌کنندۀ اخبارسیاسی است.» برایم جالب این بود که خودش هم دنبال‌کنندۀ اخبار سیاسی است و بعضی از استوری‌هایش در اینستاگرام به مسائل سیاسی روز می‌پردازد.
نه این‌که بخواهم بگویم انتخاب یکی بر دیگری ترجیح دارد. نه. اما می‌توان بیشتر این عقیده را پروراند و لزوم آگاهی از نوع رابطۀ کودکِ درون‌مان با مادری که داشته و داریم را بررسی کرد. رابطه‌ای چنان قدرت‌مند، چنان ریشه‌دار، و چنان ژرف که قدرت همراهی تا دمِ مرگ را دارد. روحیه‌ای که می‌تواند فرزندی روبه‌جلو و شاد یا فرزندی افسرده و گذشته‌نگر، فرزندی بااعتمادبه‌نفس یا فرزندی طردشده و سرخورده، فرزندی امیدوار و توان‌مند یا فرزندی حقیر و ناکام، فرزندی تحلیل‌گر و نقاد یا فرزندی ساده، فرزندی بی‌مسئولیت یا فرزندی مستقل، فرزندی راه‌حل‌مدار یا فرزندی پرخاش‌گر، و هزاران یای دیگر را به وجود بیاورد. باور دارم که همه‌چیز از مادر، از این منبع اولیۀ تأمین عشق و امنیت شروع می‌شود. و گاهی این اثرگذاریِ ریشه‌ای آنقدر عمیق است که می‌تواند ریشه‌های اتصال نرم و نازک کودک را با خودش و دنیای اطرافش از بیخ و بن برکند.
همه‌چیز از مادر شروع می‌شود ولی شاید امیدوارکننده آن باشد که بگویم قرار نیست همه‌چیز به مادر ختم شود. و این یعنی انتخاب و مبارزه برای رشد. گرچه این انتخاب و مبارزه جدالی طاقت‌فرسا در خود و درون خود و میان من‌هایی که هر یک خود را بحق‌تر از آن دیگری می‌داند، می‌طلبد.
مگر جز این است که زندگی سرتاسر جدالی است فرسایش‌دهنده و در عین حال …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز