گزین‌گویه

  • پول

    پولدار، بی‌پولیست که از اندک داشته‌هایش می‌بخشد.   نسبت دزدی به پولدارها، حسرت بی‌پولی را جبران نمی‌کند.   قرار براین نبود که آدم‌های بی‌پول، روزیِ‌شان را از سطل‌های زباله طلب کنند.   یک سؤال مهم برای یافتن علاقه‌ی واقعی: با فرض پولدار بودن، دلت می‎‌خواهد چه کاری(شغلی) داشته باشی؟   کسی که آرزوهایش را با […]

  • فکر

    در جنگ تن به تن با افکار منفی، محکوم به شکستیم.   با نوشتن، می‌توان بر دهان همیشه باز افکار منفی لگام زد.   آنچه آدمی را دلخوش می‌دارد، امید به تغییر افکار ناخوش است.   معجزه‌ی نوشتن یعنی: سقوط افکار بر صفحه‌ی کاغذ و از دست رفتن قدرت مستبدانه‌ی آن‌ها.   بار افکاری که […]

  • داستان

    دید داستانی به وقایع روزمره، باعث نجات آدمی از روزمرگی‌ست.   داستان‌نویس، رسالتی خداگونه دارد.   در جهان داستان روابط علت و معلولی حاکم است و در جهان واقعیت حکمت‌هایی که بر ما پوشیده‌اند.   داستان، راهی برای جبران ناکامی‌هاست.   داستان، دلزدگی از واقعیت و پناه بردن به عالم خیال است.   داستان زندگی […]

  • هنر

    هنرمندی که در هنرش غرق می‌شود، هرگز نمی‌میرد.   هنر، تجلی روح باکره‌ی بشری‌ست.   هنر آدمی، به آدمیت اوست.   اثر هنرمند، فرزند معنوی اوست.   هنر، زبان مشترک تمام انسان‌هاست.   تنها هنر می‌تواند حقیقت بطن جامعه را برملا سازد.   می‌توان ردپای روح عریان هنرمند را در آثارش دنبال کرد.   از […]

  • عمل

    اگر رؤیاهایت را با عملت همراه نکنی سیلیِ حسرت تو را زمین‌گیر خواهد کرد.   باورهای انعطاف‌ناپذیر عمل به تغییر را  ناممکن می‌سازند.   از اقسام خودفریبی عمل خیری‌ست که به طمع بازگشت صورت می‌پذیرد.   از یک جایی به بعد آدمی عملیِ نوشتن می‌شود.   عمل نکردن به وعده‌های خود منشأ نارضایتی است.   […]

  • راز

    رازداری، اساس اعتماد است.   راز خشنودی، وابسته به درون انسان است.   راز تنهایی، نزدیک شدن به خویشتن خویش است.   مرگ، رازیست که تنها با مردن فاش می‌شود.   از مهم‌ترین منابع الهام آدمی رازهای مانده در دل اوست.   صیحه‌ی مادران به هنگام وضع حمل رازهای جهان لاهوت را از خاطر نوزادان […]

  • آینده

    گذشته، امید به آینده‌ی نزیسته است.   آینده، آینه‌ی گذشته‌ی زیسته است.   حال، حد فاصل میان گذشته‌‌ی زیسته و آینده‌ی نزیسته است.   آینده تنها دستاویز بشر، برای التیام دردهای طاقت‌فرساست.   چشم‌انتظاران همیشگی آینده، به اهمال کاری دچار می‌شوند.   مضطرب‌ها، در آینده غرق شده‌اند.   آینده تا وقتی نیامده هیجان انگیز است. […]

  • سرنوشت

    سرنوشت آونگ معلقی‌ست میان جبر و اختیار.   همزاد انسان، سرنوشت اوست.   گناهان بکارت سرنوشت را زائل می‌کنند.   سرنوشت، گورستان آرزوهای ناکام است.   انسان بار سنگین ندانم کاری‌هایش را به دوش سرنوشت می‌گذارد.   کسی که سیر از زندگی‌ست اسیر سرنوشت می‌شود.

  • اشتیاق

    اشتیاق به تغییر از مقایسه‌ی خود واقعی با خود ایده‌آ‌‌ل شعله‌ور می‌شود.   سرزنش، اشتیاق را می‌کشد.   خاصیت درمانیِ نوشتن اشتیاق به آن را زنده نگه می‌دارد.   لازمه‌ی زندگی زوجی مشتاقانه، نیاز به تغییر مداوم است.   باده‌ی اشتیاق را سر بکش تا کوی موفقیت خواهی دوید.   اشتیاق به خواندن، از نوشتن […]

  • مسئولیت

    قضاوت نکردن، یک مسئولیت انسانی‌ست.   اختیار، مسئولیت می‌آورد.   مسئولیت عاطفی، تعهد در رابطه را ایجاب می‌کند.   انتخاب هدف، با احساس مسئولیت معنادار می‌شود.   مسئولیت زندگی، بار بزرگی‌ست بر دوش بشر.   رؤیایی که با خود مسئولیت بیاورد، به کابوس می‌ماند.   مسئولیت‌شناسی افراطی، سرانجام به وسواس کنترل می‌انجامد.   فرزندان ناایمن […]

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز